Tuesday, October 11, 2011

heartbeats

Χωρίς άλλο. Χωρίς αύριο. Μόνο ένωση. Σήμερα ένωση.
Το αμοιβαίο συναίσθημά μας πέθανε πριν γεννηθεί.
Έτσι εγώ έμαθα να μας αγαπώ και για τους δυό.
Κι εσύ ίσως ερωτεύτηκες τον έρωτά μου για σένα.

Πάψε να κοιτάς στο κενό περιμένοντας να σου επιστραφεί
ένα βλέμμα που δεν βλέπει πια στην ίδια κατεύθυνση με σένα.
Να σε φοράς κατάσαρκα με παλλικαρίσια περιφάνεια
και να γεμίσεις με συναισθήματα ολόδικά σου.

Χωρίς ντροπή, για λίγες μετρημένες στιγμές
όλα μου φαίνονται πιο εύκολα
και πιο μάταια ακόμα.
Σ' αγαπώ όσο για να λέω το λίγο σου πολύ.

Κι ενώ λίγο πριν όλα κινούνταν αργά,
ξυπνάω ιδρωμένη σ' ένα ξυπνητήρι
κι ένα ρολόι που χτυπάει την ώρα
πιο δυνατά απ' όσο αντέχω.

Για όσα νιώθω δεν ξέρω τίποτα, εκτός ότι με πλημμυρίζουν τέτοιες ώρες.
Ξέρεις τί συμβαίνει στην αγάπη που δεν αντέχεις;
Τη σκοτώνεις όσο είναι νωρίς για ν' ανασάνεις ξανά
χωρίς αναπνευστήρα.



Να πεθάνεις, ν' αναστηθείς σαν άλλος Λάζαρος,
και να' ρθεις να με βρείς να μ' εκτελέσεις!


No comments:

Post a Comment